0%    
       
logo
logo

Sitemap

|

Αρχική

|

Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία C FOR CIRCUS

C. for Circus



Chat με το Σπύρο Χατζηαγγελάκη στο Δημοτικό Θέατρο «Ανετον»

15 Μαρτίου 2013
Μαρία Περγαντή

Chat με το Σπύρο Χατζηαγγελάκη, σκηνοθέτη της παράστασης «Τα γεννέθλια της Ινφάντα» της ομάδας “C. for Circus”, στο Δημοτικό Θέατρο «Ανετον» [Ανοιχτή Σκηνή-Θεατρικές Φωνές της πόλης 2013].

Ως ομάδα “C. for Circus” παρουσιάσατε το έργο με τίτλο «Τα γεννέθλια της Ινφάντα», του Oscar Wilde, σε μία διασκευή δική σας έμπνευσης, για να ανεβεί στην «Ανοιχτή Σκηνή –Θεατρικές Φωνές της πόλης» του Δημοτικού Θεάτρου «Ανετον». Για ποιούς λόγους επιλέξατε να παρουσιάσετε το συγκριμένο έργο στο κοινό του «Ανετον» στα πλαίσια αυτής της διοργάνωσης;

Η επιλογή του έργου ήταν εντελώς τυχαία. Έπεσε στα χέρια μου το κείμενο διαβάζοντας μια σειρά από παραμύθια του Oscar Wilde. Άμεσα κατάλαβα το βαθύτερο μου ενδιαφέρον για αυτό και προέτρεψα τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας να το ανεβάσουμε. Η «Ανοιχτή σκηνή» ήταν χρονικά ο πιο εφικτός στόχος, ώστε να κάνει πρεμιέρα το έργο αυτό.

Μέσα από ποιές οπτικές είδατε και παρουσιάσατε το έργο «Τα γεννέθλια της Ινφάντα» του λογοτέχνη Oscar Wlilde, σκηνοθετικά και σκηνογραφικά;

Η μοναδική οπτική που είχα στο νου μου κατά τη δημιουργία της παράστασης είχε σαν κεντρικό άξονα την ανθρώπινη ύπαρξη και γενικότερα την εξελικτική πορεία κάποιων ανθρώπων. Από που μπορούν να ξεκινήσουν και πού μπορούν να φτάσουν.

Τα αντικείμενα – εκθέματα πάνω στη σκηνή, που άλλαζαν έννοιες κι είτε θύμιζαν – σε εμένα, τουλάχιστον - εργαλεία πειραματισμού φυσικής ή σύνολα κάποια αφαιρετικής τέχνης από διάφορα υλικά, είτε λουλούδια..., μετέφεραν το μύθο σε ένα σκηνικό διαφορετικό από τη σκηνοθεσία του λόγου του κειμένου του Oscar Wilde. Υπάρχουν «όρια» κατά την άποψή σας στη δραματοποίηση, τη σκηνοθεσία, τη σκηνογραφία ενός κειμένου;

Η σκηνική εγκατάσταση της παράστασης, που ήταν αποτέλεσμα δουλειάς της ομάδας σκηνογράφων «Πάνω-Κατω 7», όπως και τα εκθέματα βοηθούσαν το κοινό να χρησιμοποιήσει την φαντασία του και να ονομάσει όπως ήθελε αυτός ο,τι έβλεπε. Στόχος δεν ήταν το κοινό να καθοδηγηθεί από εμένα και να ονοματίσει τα εκθέματα με δικά μου μάτια. Αλλά να «δει» με τα δικά του μάτια αυτά που παρουσιάζονταν πάνω στη σκηνή. Γενικότερα όλα είναι θέμα ανάγνωσης. Υποκειμενικής ανάγνωσης θα έλεγα καλύτερα. Η παράσταση αυτή ήταν η δική μου ανάγνωση πάνω στο παραμύθι του Oscar Wilde. Τα «όρια» στη ζωή και την τέχνη τα θέτουμε εμείς οι ίδιοι. Το θέμα είναι κατά πόσο σεβόμαστε και δεχόμαστε την διαδραστικότητα των «ορίων» μας, γιατί πάντα έχουμε να κάνουμε και με κάποιον άλλον.

Συζητούσατε μετά την παράσταση εσείς προσωπικά ή και τα άλλα μέλη της ομάδας για το έργο με θεατές; Αν, «ναι», έχετε συγκρατήσει κάποια σχόλια;

Τα σχόλια που ακούσαμε ήταν άκρως ενθαρρυντικά. Επίσης, καλοπροαίρετα σχόλια (αρνητικά και θετικά) πάντα βοηθούν στην επαναδιαπραγμάτευση κάποιων πραγμάτων και την αναγνώριση - αντιμετώπιση λαθών για την ενδεχόμενη επανεμφάνιση της «Ινφάντα».

Τί κοινό ερχόταν στο «Ανετον»; Ηταν διαφορετικό από αυτό που έρχεται συνήθως στις παραστάσεις σας;

Το Άνετον, ως δημοτικό θέατρο, προσελκύει και κοινό που δεν είναι γνώριμο για τις μικρες ομάδες.

Πόσος κόσμος παρακολούθησε την παράστασή σας και τις 3 μέρες, συνολικά, και τί χαρακτηριστικά είχε (ηλικίες, μορφωτικό επίπεδο, κουλτούρα);

Όπως καταλαβαίνεται μπορώ να σας απαντήσω μόνο στο πρώτο σκέλος της ερώτησης σας γιατί πολύ απλά δεν χρησιμοποιήσαμε κοινωνικές στατιστικές κατά τη διάρκεια της παράστασης. Την παράσταση την παρακολούθησαν συνολικά 320 άτομα.

Ως “C. for Circus” ακολουθείτε κάποιες συγκεκριμένες φόρμες; Εχετε επιλέξει κάποιο είδος θεατρικών κειμένων πάνω στα οποία δουλεύετε; Ποιά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά σας, με δυο λόγια;

Ως C. for Circus από τη δημιουργία μας δουλεύουμε με βάση το σώμα μας. Πιστεύουμε πως αυτό είναι το βασικό εργαλείο που μπορεί να έχει κάποιος ηθοποιός πάνω στη σκηνή. Ο νους είναι παρόν μόνο για να παρατηρεί, ενώ αυτό που «ζει» εκείνη τη στιγμή και μεταφέρει τα συναισθήματα είναι το σώμα.

Κατά την άποψή σας η Τέχνη του Θεάτρου θα έπρεπε να συγχρονίζεται με τα κοινωνικά, πολιτικά ζητήματα μιας πόλης, μιας χώρας; Να έχει – πάντα - κάτι το επίκαιρο;

Όλοι μας αναπόφευκτα αναζητούμε στη δουλειά μας το «τώρα», το «επίκαιρο». Μα αν κάποιος αναζητήσει το «άκαιρο» ίσως σημαίνει πως ακόμα μπορεί και ονειρεύεται. Προσπαθεί το «άκαιρο» να το κάνει «επίκαιρο».

Πώς αξιολογείτε την «Ανοιχτή Σκηνή – Θεατρικές Φωνές της πόλης»;

Η «Ανοιχτή Σκηνή» είναι αυτό ακριβώς που χρειάζονται οι μικρές ομάδες. Ομάδες, που έχουν μάθει να λειτουργούν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Και μόνο η παραχώρηση ενός Δημοτικού Θεάτρου είναι αρκετό για εμάς. Οπότε, μόνο θετικά μπορώ να πω για το Φεστιβάλ και τη διοργάνωση.

Γνωρίζετε την ιστορία του Δημοτικού Θεάτρου «Ανετον»;

Δυστυχώς όχι.

Πηγή: Ιστολόγιο actualitas